Nieuwsbrief N.4

De afgelopen twee maanden voelde het bijna als vanouds bij Goedwerk, met gemiddeld één keer per week een bezoek aan Schiphol om onze deelnemers uit te zwaaien. Ben je benieuwd naar hun verhalen en wat wij voor hen hebben kunnen betekenen? Lees dan vooral verder!

GWF op Instagram!

Het is zover, GWF heeft haar eigen Insta-pagina! Hierop delen wij o.a. mooie terugkeerverhalen, foto’s van onze werkbezoeken en belangrijke info m.b.t. migratie. Genoeg redenen om op die volg-knop te drukken, niet?
Je vindt ons via onderstaande link:
https://www.instagram.com/goedwerkfoundation/

Van LVV Groningen naar Senegal

Vanaf oktober 2020 waren wij in gesprek met Amadou. Na 12 jaar in verschillende Europese landen te hebben geleefd, kwam hij een jaar geleden terecht in de LVV in Groningen. Zijn asielaanvraag in Nederland was afgekeurd. Hoewel hem juridische hulp werd aangeboden, en medebewoners van de opvang hem bleven zeggen dat hij nog kans maakte in Europa, had hij zijn keuze gemaakt: Amadou wilde terugkeren naar zijn thuisland. Hij wilde niet langer wachten en hopen op het onzekere, terwijl zijn dagen in de opvang alleen maar bestonden uit eten en slapen. Amadou wilde weer aan het werk!

Via Stichting INLIA vond hij zijn weg naar Goedwerk. Amadou vond het eerst lastig om van zijn initiële plan af te wijken om een taxi vanuit Nederland naar Senegal te laten verschepen. Uiteindelijk overtuigden wij hem er toch van dat het financieel niet haalbaar was en koos hij voor een auto in Senegal. Toen hij echter hoorde dat hij de in-kind pas zou ontvangen na zijn terugkeer, werd hij wantrouwend. Hij had verhalen gehoord waarin de partnerorganisatie in het thuisland het geld nooit uitkeerde. Ondanks vele gesprekken met onze collega, Vluchtelingenwerk en de partner in Dakar, waarin wij zijn twijfels probeerden weg te nemen, zette Amadou het terugkeertraject toch op pauze. Hij moest erover nadenken.

Een maand later belde hij onze collega op: hij besloot erop te vertrouwen dat hij het geld zou ontvangen!

Afgelopen 11 juni vertrok hij via een tussenstop in Brussel naar Dakar. Toen onze collega hem een paar dagen daarna vroeg of hij blij was om terug te zijn, antwoorde hij ‘très content, très très content, la famille aussi’. Daar doen we het voor!

Libië na de Ramadan

In onze vorige nieuwsbrief deelden we mee dat we rond het begin van de Ramadan een aantal verzoeken tot terugkeer naar Libië hadden ontvangen. Maar ook na de Ramadan ging onze terugkeerbegeleiding naar Libië door!

Nadat in april bleek dat Ibrahim helaas niet kon vliegen vanwege een positieve Covid-test, was in mei het moment dan eindelijk daar: Ibrahim stapte op 27 mei op het vliegtuig om met zijn familie herenigd te worden! Ibrahim heeft duidelijke plannen voor zijn toekomst in Libië: hij is grafisch ontwerper en vastbesloten om naam te maken in Tripoli met zijn eigen onderneming in grafisch ontwerp.

Om aan het startkapitaal voor zijn bedrijf te komen zal hij eerst aan het werk gaan als taxichauffeur. We zijn blij dat we daar een belangrijke bijdrage aan hebben kunnen leveren door te zorgen voor de aanschaf en verscheping van zijn auto!

Ook Fehti is afgelopen maand teruggekeerd naar Libië – waar hij bij wijze van verrassing ineens voor de neus van zijn familie stond. Hij heeft zijn familie ontzettend gemist en kon niet wachten om weer met de gehele familie in huis te wonen en te slapen. Ook wil hij – in zijn woorden – een écht bestaan gaan opbouwen in Libië nu het voor hem duidelijk is dat dit in Europa niet gaat lukken. Totdat hij een baan als accountant heeft gevonden – hij heeft accountancy in het Verenigd Koninkrijk gestudeerd – zal hij zijn inkomen verdienen met een taxibedrijf. We zijn er trots op dat we dit mogelijk kunnen maken voor Fehti via onze ondersteuning!

Ons partnernetwerk breidt zich uit

Ondanks de reisbeperkingen heeft Goedwerk in de afgelopen maanden intensief contact gehad met potentiële partners in het buitenland.

Met trots kondigen we aan dat we per juni 2021 samenwerken met een lokale partner in Somalië. Onze lokale contactpersoon heeft een aantal jaar in Nederland gewoond en werkt nu voor een internationale NGO in de hoofdstad Mogadishu. We delen onze visie en ervaring in het ondersteunen van (on)gedocumenteerde migranten bij terugkeer en verwachten dat we met deze samenwerking onze krachten kunnen bundelen.

Daarnaast werkt Goedwerk sinds kort samen met een partner in Paramaribo, Suriname. Door de recente ontwikkelingen in Suriname en door Coivd-19 ziet Goedwerk een groeiende vraag naar ondersteuning bij terugkeer vanuit deze groep. Om ook voor Surinamers (die vaak al zeer lange tijd in Nederland zijn) een waardige terugkeer te organiseren kan de lokale NGO voordat de daadwerkelijke terugkeer plaatsvindt onderzoek doen, zaken voorbereiden maar ook na terugkeer ondersteuning bieden.

We zijn blij dat het internationale netwerk van Goedwerk groeit zodat we vanuit expertise en kennis van de lokale context de doelgroep kunnen begeleiden!

Fund Your Future

Jullie hebben ons er in de afgelopen maanden vast al wel eens over horen praten: ons nieuwe project. Deze maand is “Fund your Future” officieel van start gegaan!

De absolute kern in ons werk is het bieden van een duurzaam perspectief in het land van herkomst aan migranten die nu nog in Nederland verblijven. We merken op dat sommige deelnemers al goede ideeën voor een onderneming hebben, maar ook dat het ze vaak ontbreekt aan financiële middelen, en soms ook aan zelfvertrouwen, vaardigheden en informatie om het idee ook daadwerkelijk tot uitvoering te brengen.

Goedwerk wil deelnemers met een goed idee via een (kleine) lening in staat stellen om hun dromen te realiseren. Dat doen we niet alleen door een lening te verstrekken; deze groep zal bij ons uitgebreide begeleiding in de vorm van ondernemingstrainingen krijgen. Deelnemers zullen bij ons nadenken over hun onderneming, en wat er allemaal voor nodig is om deze op te zetten. We leggen contact met onze partners in de landen van herkomst om de deelnemers van alle laatste informatie te voorzien over de (arbeids-)markt aldaar. Ze zullen bij ons leren hoe ze een ondernemingsplan moeten opstellen en tot uitvoering moeten brengen. En uiteraard helpen we ze bij de eerste praktische stappen van het daadwerkelijk opzetten van de onderneming. Dat begint al in Nederland, maar ook na terugkeer zal de begeleiding via onze partners voortgezet worden.

Op dit moment bevindt Fund your Future zich in de pilotfase die we in Ethiopië draaien, maar we zullen binnenkort ook naar andere landen uitbreiden. Ken je iemand die dit mogelijk interessant zou vinden? Schroom vooral niet om deze persoon naar ons door te verwijzen!

Terugkeerverhaal Nasser

Het traject van Nasser begon makkelijk. Enkel wat documenten regelen, en dan kon hij vertrekken. Helaas waren er enkele hobbels op de weg. Door de prettige samenwerking met onze ketenpartners binnen de LVV Eindhoven is het ons gelukt om Nasser de terugkeer te bieden waar hij zo lang op wachtte.

Een kort traject?

In februari 2021 wordt Goedwerk benaderd door Vluchtelingenwerk in Eindhoven met de vraag of wij een gesprek kunnen voeren met een Soedanese jongeman die graag wil terugkeren. Wanneer Nasser langskomt is het hartje winter en enorm koud buiten. Hij draagt enkel een dun bloesje, een paar jeans met een gat erin en afgetrapte sportschoenen. Onze Soedanese collega vertaalt het gesprek voor ons. Nasser vertelt dat hij naar huis wil, en het liefst zo snel mogelijk. Hij laat weten dat hij geen documenten heeft, en alleen ooit asiel heeft aangevraagd in Italië. In eerste instantie lijkt het een makkelijk proces: v-nummer aanvragen, een afspraak bij de ambassade maken voor een LP en een ticket boeken via IOM. Hij lijkt opgelucht. We vragen waar hij slaapt en hoe we hem kunnen bereiken. Hij heeft geen slaapplek of telefoon. We maken een nieuwe afspraak voor volgende week. Met 6 graden buiten en zonder jas, kan onze collega Elias het niet over zijn hart verkrijgen om Nasser zo naar buiten te laten gaan. Met een knipoog gooit hij snel zijn eigen jas rond de schouders van Nasser en tovert daarmee een gigantische glimlach op diens gezicht.

Een paar dagen daarna krijgen we te horen dat Nasser elke dag op ons kantoor in Eindhoven is verschenen, maar dat het de receptie niet is gelukt om uit te leggen dat we er alleen op woensdag zijn. Nasser komt gefrustreerd over, hij begrijpt niet waarom we er niet zijn en waarom zijn terugkeer niet in een paar dagen gerealiseerd kan worden. Met behulp van de Gemeente wordt er een slaapplek in een opvanglocatie geregeld en een afspraak bij de AVIM gemaakt voor de aanvraag van zijn v-nummer. Nasser komt weer bij ons op kantoor en we geven hem een telefoon zodat we hem kunnen bereiken. Met zijn nieuwe jas, een telefoon in zijn zak, en een glimlach op zijn gezicht vertrekt hij naar de opvang. Nasser is een man van weinig woorden, maar zijn gezichtsuitdrukking zegt ons genoeg.

“Gewoon rust in mijn hoofd!”

In de afspraken erna spreken we met hem over het verkrijgen van identiteitsdocumenten om een LP aan te vragen. Hij zegt ons dat we ons geen zorgen moeten maken, hij regelt het wel bij de ambassade. Na lang discussiëren vertelt hij ons toch dat hij via zijn zus een document kan regelen. Samen bellen we zijn zus. Veel verstaan we er niet van, maar aan de toon van zijn zus en hemzelf te horen, zijn ze enorm blij om elkaar weer te spreken. Ze hebben al een aantal jaar niet meer met elkaar gesproken, horen we achteraf. Ondanks dat Nasser weinig vertelt en erg pragmatisch is over zijn terugkeer, begint hij ons (opeens in vloeiend Engels) te vertellen hoe hij in Nederland terecht kwam. Hij is via Libië naar Italië gegaan, waar hij een jaar in een kamp heeft gezeten. Hij vond het verschrikkelijk om daar niet te kunnen werken en reisde door naar Frankrijk, maar hij kwam er al snel achter dat het als ongedocumenteerde migrant in Europa vrijwel onmogelijk is om te werken. Zijn droom stortte in. Hij laat uitgebreid zijn littekens zien en zegt dat hij heel veel heeft meegemaakt. “Ik wil gewoon rust in mijn hoofd!”.

Frustratie en onbegrip

Ondertussen wordt onze collega gebeld door de politie van Eindhoven. Hij slaapt niet meer in de opvang omdat hij rust aan zijn hoofd wil. Omdat hij ’s nachts door de straten zwerft, is hij opgepakt, en AVIM overweegt een gedwongen terugkeertraject te starten. Door onze collega wordt er uitvoerig uitgelegd hoe Nasser meewerkt aan terugkeer. Ondanks dat we hem aanspreken op het feit dat het beter is dat hij in de opvang slaapt, blijft hij buiten slapen. Helaas wordt Nasser later weer opgepakt door de politie. Dit keer zijn ze minder coulant en twijfelen ze aan zijn wens om terug te keren. Onze collega pleit om hem vrij te laten, omdat we alleen op deze manier een waardig terugkeer kunnen realiseren.

Hij heeft zich op onze afspraken altijd laten zien als iemand die te vertrouwen is, en heeft ons altijd met respect behandeld, vertelt ze. Hij krijgt na een heel lang betoog toch nog een laatste kans. Ook de naam van Goedwerk staat nu op het spel.. En dan verdwijnt Nasser van de radar.

Hij zou bij de ambassade moeten verschijnen voor zijn LP, maar we krijgen te horen dat hij niet is komen opdagen. We vrezen het ergste. Nadat hij ook niet komt opdagen op ons kantoor beslissen onze collega’s om hem te gaan zoeken. Hij komt vaak bij de dagopvang van het Leger des Heils. En ja hoor, daar zit hij! Hij zwaait blij naar ons en vertelt ons dat zijn telefoon is gestolen. We spreken hem aan op het feit dat we bijna aan het einde van het traject zijn, maar dat hij zich nu moet “gedragen”. Hij raakt gefrustreerd en zegt “we gaan 2 stappen vooruit en 1 achteruit! Waar zijn jullie mee bezig?!”. Uiteindelijk geeft hij bij onze enorm geduldige Soedanese tolk aan dat hij zijn lesje heeft geleerd. Hij wil graag in de opvang slapen. Nogmaals kijken we de Gemeente lief aan, en zij regelen een plek voor Nasser. Het is hem namelijk toch gelukt om naar de ambassade te gaan en een LP aan te vragen.

De laatste loodjes

Door het harde werk van onze IOM-collega, die op verschillende momenten naar ons toe is gekomen om documenten, treintickets of een ondersteunend gesprek aan Nasser aan te bieden, wordt de LP geregeld. Dan krijgen we eindelijk het verlossende telefoontje: de vluchtdatum is bekend! Nasser is enorm blij. Liever gisteren dan vandaag, zegt hij. Maar dan … raakt hij gefrustreerd over de verplichte PCR-test. Hij weigert stellig. “Er gaat niks in mijn neus!”, schreeuwt hij. Uiteindelijk lukt het onze collega om hem te overtuigen. Samen met Vluchteling in de Knel (VIDK) regelt onze collega, op zondagavond, dat Nasser de volgende ochtend klaar staat om zijn PCR-test te doen. Om half 7 ’s ochtends staat onze collega daar. Na een half uur van tegenpruttelen, geeft hij toch toe. “Als ik je sla, kan ik er niks aan doen. Dat is een reflex” zegt hij nog tegen de geduldige verpleegkundige. Gelukkig wordt er zonder gewonden een negatieve test afgenomen! Hij vraagt onze collega om hem in Amsterdam af te zetten, daar heeft hij namelijk een vriend en dan kan hij meteen naar Schiphol. “Heb je dan geen spullen in Eindhoven die je nodig hebt voor je terugkeer? Je kleren?”, vraagt zij. Hij geeft aan niets te hebben buiten de kleren rond zijn lijf, en de sandalen waar hij op loopt. We proberen hem te overtuigen om nieuwe kleren te kopen, maar hij wil niets van ons ontvangen.

De terugkeer

We spreken om 8 uur ’s ochtends af op Schiphol. Onze collega Elias staat al te wachten op hem, en Nasser komt met een brede lach op zijn gezicht, en zwaaiend naar Elias toe. Hij vertelt ons dat zijn vriend niet opendeed, en dat hij sinds eergisteren op Schiphol slaapt. Hij kan niet wachten om terug te gaan. Ook een collega van de Gemeente Eindhoven is er in de vroege ochtend bij om hem uit te zwaaien. Bij de vraag wat hij gaat doen als hij aankomt, zegt hij “Ik ren meteen de zee in, en dan ga ik naar mijn familie. Die weten niet dat ik kom, maar mijn vrienden en familie vragen me al heel lang om terug te keren naar Soedan”. Hij vertelt ons dat het ongeveer een half uurtje rijden is van Khartoum naar zijn familie, maar hij gaat dat stuk lopen. “Zo kan ik weer alles van mijn land in me opnemen. Ik heb zo eindelijk rust in mijn hoofd.”. Het plan van Nasser is om een tijdje in Khartoum te werken, bij zijn vrienden op de markt. “Ik ga veel geld verdienen, en dan trouwen! Dat is mijn doel!”. Ondanks alle tegenslagen in zijn jonge leven, geeft hij niet op en laat hij zien dat hij de ambitieuze en veerkrachtige jongeman is die wij hebben mogen leren kennen.

Het terugkeertraject van Nasser hadden we niet kunnen realiseren zonder de steun en hulp van de Gemeente Eindhoven, IOM, de medewerkers van de dagopvang van het Leger des Heils, en Vluchteling in de Knel. We willen hen dan ook van harte bedanken voor de prettige samenwerking..

Follow by Email
Instagram